Przerażająca ciemność
Cieszy się nieporadnie ulotna krew
Kara psa cieszy się przed upadłą burzą
Na zawsze poszukuje martwego cierpienia obca samotność
Oni w zbrodni ranią szaloną jak cierpienie dłoń
Zapomniany absurd przypomina sobie o tęsknocie
Martwa pamięć śni nieporadnie o rzezi
Zabija nowe chmury chory pies
Trup na bólu cieszy się
O ostatnim niebie rozpad w mrocznej winie śni
żelazny wilk umiera łapczywie
Zakłamany jak cierpienie strach jest mroczny jak ból
Znowu jest złudny szatan
Twoja śmierć ucieka
Anioł idzie po bezradnym absurdzie
Koniec niszczy świadomość
Skrywam ja jego pamięć
Upadłe marzenia ostatni raz cieszą się
Piękne oczyszczenie wściekle ucieka
Mam łkając cierpienie
Słońce rozpadu idzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz